IJsthee

De lekkerste ijsthee zet je koud in de koelkast, gebruik hiervoor bijvoorbeeld een mooie groene of zwarte thee denk aan een Long Jing of Jasmijnthee:

Gebruik naar smaak ongeveer 10 gram per liter koud bronwater, zet hem 's-avonds in de koelkast, en laat hem minimaal 8 uur koud trekken. Serveer met ijs, zoet eventueel met Stevia blad of Stevia poeder (lost ook op in koud water).

Als horeca last minute oplossing kan je hem ook heet zetten, doe iets meer van de ingredienten in de kan, giet er ongeveer 150 ml kokend water op, laat 10 minuten trekken. Giet vervolgends de rest van het koude water in de kan, aangevuld met ijsblokjes !

Energie

De cafeïne in de thee is een natuurlijke bron van energie, in thee zit in tegenstelling tot koffie ook theanine, wat een rustgevend effect heeft, de toppen van groene en witte thee bevatten de meeste theanine.  Leuk feitje is dat De Nederlandse Oost-Indische Compagnie thee vermarkte als een exotische medicinaal drankje, thee was in deze tijd echter enorm kostbaar zodat alleen de rijken het zich kon veroorloven.

Survival

Thee om te overleven, een mooi voorbeeld is de yakboterthee in Mongolie. Historisch gezien beschikten de mensen in Mongolie over vrij eenzijdige voeding, gebrek aan groentes, en vormde de thee een belangrijke aanvulling op hun dagelijkse voeding. Een hele mooie powerfood is natuurlijk matcha, de kwaliteit verschillen uiten zich in de volgende eigenschappen, en vertalen zich in de prijs:

Hoge kwaliteit: zoeter (meer amino acids), zachtere structuur, levendiger smaak, groener aroma aroma (chlorophyll), lange afdronk, smaakt voller.

Lage kwaliteit: meer bitter (meer tanninen), ruwere textuur, meer aarde kleur, kortere afdronk, smaakt droger.

Caffeine vrij

De hoeveelheid caffeine in witte, groene of zwarte thee is afhankelijk van een aantal factoren. Veel mensen denken dat er in groene thee minder caffeine zit dan in zwarte thee, en dat witte thee van nature weinig caffeine bevat. Er bestaan geen van nature caffeine vrije witte, groene of zwarte theeën. De manier van bereiden heeft veel invloed op de hoeveelheid caffeine, namelijk hoe heter het water, hoe meer caffeine. Ook heeft de trektijd invloed, namelijk hoe korter de trektijd hoe minder caffeine. Gebroken thee, theezakjes geven de caffeine makkelijker aan de thee af. Theetoppen bevatten over het algemeen meer caffeine dan de oudere bladeren. Over de verschillende thee varieteiten kunnen we zeggen dat Assam thee veel caffeine bevat en de witte thee varianten uit Fujian (Bai Hao Yin Zhen en Bai Mu Dan)  naar verhouding weinig caffeine. Schaduw gedeelde thee (Japanse thee) bevat veel caffeine, en gemalen thee (matcha) bevat ook veel caffeine, in het geval van Matcha heeft dit te maken met het feit dat je het hele blad opeet, en niet alleen een aftreksel ervan.

Melanges

Earl Grey, een echte klassieker, zwarte thee gegeurd met bergamot olie. Het originele recept wordt geclaimd door "Jacksons of Piccadilly", een theehuis in Londen, nu bekend als Twinnings. Het recept zou in 1930 door Lord Grey aan Twinnings zijn gegeven en is gebaseerd op Chinese thee.

Zwarte thee

Zwarte thee wordt al eeuwenlang gedronken in Europa, in Engeland is er een serieuze theecultuur ontstaan, denk aan de zogenaamde High Tea, Low Tea (afternoon tea). Deze theeceremonies betekenden een rustmoment aan het einde van de werkdag, of avondmaaltijd.  Rond 1650 introduceerden de Nederlanders thee in New Amsterdan (tegenwoordig New York). Thee was enorm kostbaar in deze tijd, en zo werden de theeplanten onder andere naar India gesmokkeld en begon de massa productie van thee op industriële wijze (De heren van de thee geschreven door Hella Haasse gaat over deze tijd). Later werd deze massa productie van thee uitgebreid naar Afrika. We zijn trots om ook een thee uit Europa te kunnen aanbieden.

Groene thee

Groene thee kenmerkt zich vaak door een typische "groene" smaak, "you love it or you hate it". Groene thee (lu cha) is gemaakt door het koken (of bakken) jonge theebladeren, hetzij in een oven of een speciaal gemaakt wok bekend als Ding. In China wordt de thee meestal in een oven of met een wok gebakken, in Japan wordt de groene thee gestoomd. Het bakproces helpt bij het behoud van de thee de kleur en zorgt voor een vollere smaak en body. Gebakken groene thee wordt gekenmerkt door nootachtig, zoete en plantaardige smaken. Het stomen zorgt voor een meer vegetale smaak, spinazie, zeewier etc, tevens zorgt het stomen ervoor dat de thee troebel kan worden. Hoe kouder je de groene thee zet, hoe minder bitter!

Theeblaadjes

Ze ruiken, ze smaken, er zijn er onnoemelijk veel van en iedereen kent ze.
Ik houd van ze, die blaadjes.
Elke goede theetuin is een biotoop, waar de Camellia Sinensis een plantengilde vormt met de Jasmijnstruik en het kaasjeskruid. Ook bomen, zoals de kamferboom, horen in dit leefverband en insecten, volgels, wormen, noem maar op. Allemaal in volkomen harmonie met elkaar en afhankelijk van de aarde, wind, water en de zon. De mens woont en werkt er al duizenden jaren. Traditioneel is er geen plaats voor chemie, bestrijdingsmiddelen, (kunstmatige) aroma’s.
Handelaren, met verregaande mandaten, gingen de wereld over op zoek naar nieuw land, nieuwe producten met rijkdom in het verschiet. De schaarste bepaalde de prijs. Thee was zo’n product, is zo’n product. Goede thee is schaars. Marktwerking bracht massaproductie.
Massaproductie staat haaks op goede thee, massaverwerkingsprocessen kunnen hooguit een massaproduct leveren. Dust, fannings, broken leaves, allemaal handelsbenamingen voor de verschijningsvorm van de bulk van de thee, voor in zakjes, of om snel in een donkere pot te doen.
Het mooie van hele theebladeren, toppen en twijgjes is dat ze een verhaal vertellen. Een verhaal van passie, noodzaak, delen en zorgvuldigheid. Samenwerken, kennisdelen en vertrouwen.
Van de eerste hand die de bladeren beroert tot in het glas, het kopje, de pot of zo in de mond.
Water, de moeder van de thee, draait de zorgvuldige pluk en droging direct om: koud schoon water en geduld van wel 8 uur geven aan de infusie een hoogst natuurlijke smaak. Het water koken is vooral een praktisch gebruik: Het water wordt ontsmet en de infusie verloopt sneller. Dan rest hooguit nog wat geduld alvorens men de drank kan genieten.
What is your cup of tea?
©Rogier van Apeldoorn
gepublicieerd in KTC magazine maart 2013
 

Wat is premium thee

Thee kan grofweg in 3 kwaliteiten opgedeeld worden: bulk thee, merk thee en premium thee.

Bulkthee wordt machinaal geoogst, en wordt vermalen met takjes en al. Door deze methode worden de bladeren gekneusd en beschadigd, wat voor een bittere smaak kan zorgen. Een van oorsprong geen thee producerend land als Kenia staat nu al als derde op de lijst van thee producerende landen, na India en Sri Lanka, dit dankzij Lipton. Bij bulkthee gaat het voornamelijk om de verpakking, en de smaak, die door melangering hetzelfde is. Dit is een erg marketing gericht segment. In China omschrijft men deze thee vaak als ‘stof’. Zo gebruiken theeplantages in China voor de verwerking van de thee een machine die de goede bladeren van het stof en gruis scheidt. Dit stof en gruis wordt echter wel gebruikt in het verwerkingsproces van bulktheeën. De kosten van de grondstof thee zijn zeer laag, vaak nog geen cent per zakje.

Merk thee kenmerkt zich ook door grote marketing inspanningen. Bekende namen in dit segment zijn bijvoorbeeld Pickwick en Twinnings. Momenteel zie je enorm veel nieuwe theemerken die zich door middel van marketing, design en visie proberen te onderscheiden, denk aan biologisch en Ayurveda. Het zijn meestal melanges van verschillende theeën of een thee vermengd met kruiden, bloemen en vruchten, eventueel aangevuld met aroma's. De merk theeën zijn erg afhankelijk van de merknamen en richten zich op een mooi verpakt product dat gemakkelijk is om te drinken.

Premium thee, is de markt voor hoge kwaliteit theeën en bestaat vaak uit Chinese Losse theeën. Deze theeën kenmerken zich doordat ze meestal met de hand geplukt worden en met de grootste zorg verbouwd, omdat dit uiteindelijk de kwaliteit van de thee bepaalt. De beste omstandigheden voor thee is een lokatie waar het langzaam groeit, denk aan hoogte, licht, temperatuur, vochtigheid, grond. Afhankelijk van het terroir en het soort klimaat treden er net als bij goede wijn, smaakvariaties op. Dit verklaart grotendeels, waarom premium theeën vaak aan een gebied gekoppeld zijn en daarbuiten zo goed als niet worden verbouwd. Premium theeën zijn een persoonlijke keuze, net als premium koffie of wijn.

Thee zetten en proeven

Het maakt eigenlijk niet uit waarin je de thee zet, het enige belangrijke is dat je de trektijd kan controleren. Belangrijk is ook dat je de thee meerdere keren kan/moet opschenken, dus niet te grote hoeveelheden nemen, die dan langer blijven staan. Wij geven zelf de voorkeur aan een gaiwan of kleine theepot.

Net als genieten van een goed glas wijn, is het proeven van premium thee een waar genot. Met een paar eenvoudige middelen kan je jouw thee proeverij verheffen van "hmm" naar "woooow!". Onderstaande stappen kan je gebruiken om je 'theegehemelte' te ontwikkelen, en de vele nuances die kwaliteitsthee te bieden heeft te kunnen waarderen.

Het uiterlijk van de theebladeren
Het uiterlijk van de theebladeren geeft je een idee van de kwaliteit van de thee. Volledige bladeren zijn vaak beter van kwaliteit dan gebroken bladeren. Witte thee moet zijn bedekt met fijne donshaartjes. De meeste Japanse thee moet diep (bijna blauwachtig) groen van kleur zijn. Thee met meer tips: De lichte puntjes geven vaak een genuanceerdere en complexere smaak. Verse thee heeft bijna altijd een lichte glans.

Thee zetten
Als je thee gaat zetten, probeer dat dan met verschillende trektijden, temperatuur en soorten water en probeer de beste methode te vinden. Gebruik dan de trektijd om eens na te denken over je dag of anderszins te ontspannen.

Bekijk de theebladeren en het theevocht
Kijk naar de kleur en de transparantie van de gezette thee. Dit is onderdeel van de schoonheid van de thee, en een van de redenen waarom een kopje met een witte binnenkant het beste is. Donker theevocht, troebelheid of residu kan een lage kwaliteit thee betekenen (hoewel er uitzonderingen zijn, met name met Japanse gestoomde groene thee, welke van nature enigszins troebel is).

Door naar de theebladeren te kijken kan je ook veel over de thee te weten komen, in het bijzonder in het geval van gewalste oolongs en andere gevormde theeën. Je kan bijvoorbeeld zien of het alleen knoppen zijn, of een bepaald deel van de knoppen en bladeren. Soms kan je duidelijker zien hoe de bladeren gebroken zijn nadat je er thee van hebt gezet. Steeltjes en nerven geven de thee enige extra zoetheid bijvoorbeeld.

Ruik de infusie en bladeren
In de Chinese thee cultuur, zijn het aroma en de nasmaak van een thee zijn net zo belangrijk als de smaak. Soms worden speciale "aroma kopjes" gebruikt om van het aroma van de thee genieten voordat het wordt gedronken. Het waarderen van de geur van een thee voegt een nieuwe dimensie toe aan thee proeven.

Sluit eens je ogen als je de geuren opsnuift; het helpt om de geur beter te ruiken. Professionele theeproevers steken ook hun neus in de gewelde theebladeren om ze te ruiken. Zover hoef je eigenlijk niet te gaan, snuffelen aan de bladeren is prima - maar ruiken in de bladeren kan een zeer plezierige en informatieve actie zijn tijdens je thee proeverij. Probeer ook eens in je uitgedronken kopje te ruiken, er blijft geur achter!

Proef de thee
Tot slot, is het tijd om de thee te proeven! Om de volle smaak van de thee te krijgen kan je het slurpen, zoals je zou wijn slurpen bij een wijnproeverij. Het doel is om een fijn laagje thee op te slurpen door je hele mond, zelfs de achterkant van de keel. Wees voorzichtig, niet stikken!

Als je eenmaal de thee hebt binnen geslurpt, rol het over je tong met een zwiepende beweging. Als je wilt, kan je nog meer lucht in je mond zuigen en door de thee spoelen. (Dit activeert de smaken nog meer.) Bij professionele proeverijen, spugen de proevers de thee uit na elke slok, maar als je eenmaal de thee hebt geproefd, kan je de thee gewoon doorslikken.

Let op het mondgevoel
Hoe dan? Mondgevoel? Het klinkt raar en complex, eigenlijk is het heel simpel. Het is gewoon de manier waarop de thee in je mond aanvoelt. Is het als een romige coating, zoals melk, of is het vettig ? Misschien is het net als een rijke bouillon ... of is het dun en reinigend, zoals warm water? Heeft het een samentrekkend gevoel op de tong ? Na het drinken van de thee, voelt je mond dan droog, vochtig of wellicht gecoat ?

Om het mondgevoel goed te beoordelen kan je beter even wachten: het uit zich vaak nadat het proeven is weg ge-ebt, tijdens de nasmaak.

Let op de afdronk
Sommige theesoorten hebben zeer korte nasmaak. Andere (met name ambachtelijke oolongs ) staan bekend om nasmaken, die soms wel een uur kunnen aanhouden. Sommige nasmaken zijn eenvoudig, terwijl andere complex zijn en zich verder ontwikkelen. Soms is de nasmaak identiek aan de thee, soms is deze heel anders. Nasmaken zijn een fascinerend onderdeel van smaken en aroma's van de vele soorten thee.

Om de nasmaak goed in je te kunnen opnemen, open je iets je mond na het nemen van een slokje thee. Laat de lucht stromen tussen je mond en neus. Let niet alleen de smaak, maar ook de geur die zich ontwikkelt.

Have a nice tea !

Biologisch, hoezo logisch

De laatste tijd is een toename van bedrijven die biologische thee verkopen. Als voorbeeld nemen we theebloemen. Dit is opvallend omdat theebloemen nog niet biologisch gecertificeerd verkrijgbaar zijn. Deze informatie hebben wij van diverse leveranciers uit China (als iemand het tegendeel kan bewijzen graag!). Na een leuke zoektocht op internet stuitten we inderdaad op een bedrijf die organisch gecertificeerde thee leek te verkopen, op verzoek stuurden ze zelfs een kopie van het certificaat op,  maar na contact met IMO, die het certificaat zou hebben uitgegeven, blijkt dit nagemaakt te zijn. Ook hebben we een voorbeeld van een Japans bedrijf waar sommige tuinen (of de boer) wel gecertificeerd zijn, maar het bedrijf zelf niet!

Elk bedrijf dat betrokken is bij het produceren, verwerken en handelen in biologische producten moet gecertificeerd zijn, dit geldt overal ter wereld. In Nederland is SKAL de enige instantie die dit verzorgt. Er zijn in Europees verband duidelijke regels opgesteld. Zo moet elk bedrijf de betrokken bedrijfsprocessen omschrijven en een registratie bijhouden om dit alles controleerbaar te maken. In Nederland wordt de controle uitgevoerd door o.a. Control Union in opdracht van SKAL. Als je vanuit landen buiten Europa wilt importeren gelden er nog strengere regels en moet je je aankopen vooraf melden. Tevens zijn er dan zijn allerlei procedures waaraan moet worden voldaan en welke natuurlijk ook door de douane gecontroleerd worden. Zaak dus om de producent èn de exporteur te controleren op certificering! Zelfs voor het verpakken van biologische thee moet je gecertificeerd zijn; je komt immers in aanraking met het product en je wilt natuurlijk in de eerste plaats voorkomen dat er vermenging/verontreiniging kan plaats vinden. De reden dat bedrijven biologische producten willen verkopen is onder andere omdat de term biologisch een aantoonbare meerwaarde aan een product geeft. Dus check of biologisch ook ècht biologisch is!

Thee chronologisch

2737 voor Christus
• De Chinese keizer Shen-Nung, ook wel bekend als de 'Goddelijke genezer’ wordt meestal genoemd als ontdekker van thee. De legende gaat als volgt; terwijl keizer Shen-Nung een pot water kookte werden door de wind enkele theeblaadjes door het raam in zijn pot water geblazen. Shen-Nung dronk het brouwsel en de rest is geschiedenis.De eerste schriftelijke melding over thee is te vinden in de Shen-Nung’s medische boek “Pen Ts'ao”, geschreven in 2737 voor Christus. Hierin schrijft hij dat thee dorstlessend is, het verlangen naar slaap doet verminderen en "het hart bevordert".

350 AD
• Waarschijnlijk ligt de ware oorsprong van thee bij de inwoners van Zuid-Oost Azië, waar de thee vandaag nog altijd in het wild groeit. Thee wordt voor het eerst schriftelijk vermeld in 350 voor Christus door Kuo P’o, die bezig was met het bewerken van het Chinees woordenboek.Thee heette Erh Ya.

400-600
• De vraag naar thee als medicinaal drankje begint in China en de productie methodes worden ontwikkeld. Veel thee drinkers voegen ui, gember, kruiden, of sinaasappel toe aan hun thee.

400
• Ya Kuang vermeldt niet alleen thee in het Chinese woordenboek, maar ook de gedetailleerde zet instructie inclusief de voorbereidende stappen worden beschreven.

479
• Turkse handelaars kopen thee op de grens van Mongolië, wat toen nog aan het Turkse rijk grensde.

593
• Het boeddhisme en de thee worden door Japan geadopteerd. Japanse moniken studeren in China en nemen thee zaden en bladeren mee terug naar Japan.

618-907 T'ang Dynastie
• Thee wordt een populaire drank in China om zowel de smaak als de geneeskrachtige eigenschappen.

648-749
• Japanse monnik Gyoki plant de eerste thee struiken in tuinen van 49 boeddhistische tempels.
• In Japan is thee is zeldzaam en duur, en wordt vooral genoten door de hoge priesters en de aristocratie.

725
• De Chinezen geven thee geven een eigen karakter cha.

729
• De Japanse keizer serveert thee in poedervorm (met de naam hiki-cha) aan boeddhistische priesters.

780
• De eerste thee belasting wordt geheven in China.
• Chinese dichter-geleerde Lu Yu schrijft het eerste boek van de thee getiteld Cha Ching (The Classic of Tea) volgens taoïstische filosofie. Het boek behandelt gedetailleerd de oude Chinese thee teelt-en bereidingstechnieken.

805
• De toewijding voor boeddhisme en thee verspreidt zich verder.
• De Japanse Boeddhistische monnik Saicho Kobo Daishi neemt thee zaden en de teelt- en productie tips mee uit China en plant hoven in de Japanse tempels.

960-1280 Sung Dynastie
• Chinese thee zit in de lift, net als de elegante theehuizen met hun zorgvuldig vervaardigd porceleinen theekopjes.
• Het drinken van poeder van koffie-of thee die geparfumeerd zijn met bloemen is wijdverspreid in China, smaakstoffen zijn uit den boze.
• Zenboeddhisme slaat aan in Japan via China, en theedrinken behoort tot de tempel rituelen.

1101-1125
• Chinese keizer Hui Tsung is geobsedeerd door thee en schrijft over de beste thee productie methoden en houdt theeproeverij-toernooien in de rechtbank. Terwijl de keizer "geobsedeerd is door thee", zo gaat het verhaal, let hij niet op de Mongoolse overname van zijn rijk.
• Theehuizen duiken overal in China op, vaak in tuinen!

1191
• Japanse Boeddhistische abt Eisai, die het Zen-Boeddhisme heeft geïntroduceerd in Japan, neemt thee zaden mee uit China en plant ze om zijn tempel in Kyoto.

1206-1368 Yuan-dynastie
• Tijdens de Mongoolse bezetting van China, wordt thee een gewone drank die zijn exclusieve status nooit meer terug krijgt.

1211
• Japanse Boeddhistische abt Eisai schrijft het eerste Japanse thee boek Kitcha-Yojoki (boek van thee en water ).

1280
• Mongolië bezet China en aangezien de Mongoolse keizer geen "thee man" is, verdwijnt thee drinken als bezigheid van de aristocratie. Dit geldt niet voor de gewone man.

1368-1644 Ming Dynastie
• Het theezetten met hele theebladeren in kopjes of theepotten wordt populair.

1422-1502
• De Japanse theeceremonie maakt zijn opmars, voor het eerst uitgevoerd door een Zen-priester Murata Shuko. De ceremonie die Cha-no-yu heet, wat letterlijk "heet water thee" betekent, viert de aspecten van het dagelijks leven.
• Thee heeft de status van een kunstvorm, bijna een religie.

1484
• De Japanse shogun Yoshimasa stimuleert theeceremonies, schilderen en drama.

1589
• Europeanen leren over de gezondheidsaspecten van thee als een Venetiaanse auteur over de hoge leeftijd van Aziaten toeschrijft aan het drinken van thee.

1597
• Het woord thee wordt voor het eerst genoemd in een Engels vertaling van een reisverlag van Jan Hugo van Linschooten, waarin hij naar thee verwijst als chaa.

Eind  jaren 1500
• Japanse thee meester Sen-no Rikyu opent het eerste onafhankelijke theehuis en evolueert de thee ceremonie in zijn huidige eenvoudige en esthetische ritueel. Tijdens deze ceremonie, aankomend vanaf het tuinpad in de hal, bij het horen van de gong van de gastheer, wast zijn handen in een speciale ruimte, gaat een kleine theekamer in,  waar een schilderij of bloemstuk staat om te bekijken. De thee meester maakt gebruik van een klopper om de poederthee te bereiden. De aanwezigen genieten van de kunst, bloemen en geur en slurpen van een gedeelde theemok.
• Europeanen leren over thee als Portugese priesters Chinese thee gaan drinkenen schrijven over hun medicinale werking en smaak.

1610
• De Nederlanders nemen groene thee mee uit Japan (hoewel sommige mensen beweren dat het uit China was).
• De Nederlandse Oost-Indische Compagnie vermarkt thee als een exotische medicinaal drankje, maar het is zo duur dat alleen de adel het zich kan veroorloven.

1618

• Chinese ambassadeurs geven de Russische tsaar Alexis kisten thee, deze worden door hem geweigerd omdat hij thee nutteloos vindt.

1635
• Thee wordt populair bij de Nederlandse rechters.
• Een Duitse arts informeert de mensen over de gevaren van thee drinken.

1637
• De vrouwen van rijke Nederlandse kooplieden serveren thee op feestjes, "tea parties".

1650-1700
• Thee partijtjes worden behoorlijk trendy onder vrouwen van alle sociale klassen, en de mannen klagen over de achteruitgang van de kwaliteit van het familieleven. Religieuze hervormers vragen om een verbod.

1650
• De Nederlanders introduceerden thee in Nieuw Amsterdam, het latere New York.

1657
• De eerste thee wordt verkocht als een gezondheidsdrank in Londen bij Garway's Coffee House.

1661

• De discussie over de invloed van thee op de gezondheid,de voordelen versus de nadelen, verscherpt. Terwijl een Nederlandse arts thee aanbeveelt vanwege de geneeskrachtige kwaliteiten, verkondigen de Franse en Duitse artsen de schadelijke bijwerkingen.

1662

• Als Karel II van Engeland een theedrinkende vrouw (Catherina van Bragança uit Portugal) trouwt, wordt theedrinken zo chique dat alcoholgebruik afneemt.

1664
• De Engelse Oost-Indische Compagnie geeft thee cadeau aan de  Britse koning en koningin.
• De Britten kopen Nieuw Amsterdam, en wordt New York genoemd, een Britse thee traditie volgt.

1666
• In Nederland dalen de  thee prijzen tot $ 80 - $ 100 per pond.

1669
• Engelse Oost-Indische Compagnie overtuigt de Britse regering om de Engelse thee invoer te monopoliseren, zowel in New York als Engeland, en om de Nederlandse import van thee te verbieden.

1670
• De Engelse kolonie Massachusetts staat bekend om het drinken van zwarte thee.

1680
• Thee met melk wordt genoemd in de brieven van Madam de Sévigné’s, haar brieven worden tot de klassieken van de Franse literatuur gerekend.
• De hertogin van York introduceert thee in Schotland.

1690
• De eerste thee wordt openbaar verkocht in Massachusetts.

1697
• De eerste export van Taiwanese thee, het toenmalige Formosa.

Eind 1600
• Rusland en China tekenen een verdrag over de theehandel tussen Mongolië en Siberië.

18e eeuw
• De controverse over thee blijft in Engeland en Schotland, tegenstanders beweren dat het te duur is en schadelijk voor de gezondheid en dat thee drinken zelfs kan leiden tot moreel verval.

1702-1714
• Tijdens de regeringsperiode van Queen Anne's, blijft thee drinken een gewoonte in de Britse koffiehuizen.

1705
• Jaarlijkse invoer van thee in Engeland loopt op tot 800.000 pond.

1706
• Thomas Twining serveert thee bij Tom's Coffee House in Londen.

1717
• Tom's Coffee House evolueert in de eerste theewinkel, de Golden Lyon. Zowel mannen als vrouwen bemannen de winkel.

1723
• Britse premier Robert Walpole vermindert belasting op de invoer op thee.

1735
• De Russische keizerin reguleert de theehandel.
• Om aan de vraag naar thee in Rusland te kunnen voldoen, reizen handelaren met driehonderd kamelen bijna 18000 kilometer van China naar Rusland, de reis duurt zestien maanden.
•  Russische douane ambtenaren drinken thee - thee concentraat met  warm water en citroen erbij, en drinken het met een suikerklontje tussen de tanden.

1765
• Thee is de populairste drank in de Amerikaanse kolonies.

1767
• De "Townshend Revenue Act" komt door het Britse parlement, belasting wordt geheven op thee en andere goederen die in de Britse Amerikaanse kolonies worden geïmporteerd..
• Een bijeenkomst wordt gehouden in Boston over de Townshend Revenue Act, wat leidt tot een Amerikaanse boycot van de Britse invoer. Als gevolg hiervan tiert de smokkel van Nederlandse thee welig.

1770
• Het Parlement herroept de Townshend Revenue Act, waardoor alle import belastingen met uitzondering van die op thee worden opgeheven.

1773
• De protesten tegen de belastingheffing op Britse thee worden bekend als de "Boston Tea Party", kolonisten verkleed als indianen gaan aan boord van de schepen van de Oost-Indische Compagnie en gooien honderden kisten met thee in de haven.
• Dergelijke "tea parties" vinden ook plaats in Philadelphia, New York, Maine, North Carolina, en Maryland tot 1774.

1774
• Het woedende Britse parlement laat alle dwangmaatregelen vallen, als reactie op de Amerikaanse "tea party" opstanden, behalve de belasting op thee.
• Koning George III gaat akkoord met de "Boston Port Bill", die de haven van Boston sluit, totdat de Oost-Indische Compagnie wordt vergoed voor zijn thee.

1775
• Na een aantal Britse pogingen om de belasting protesten te beëindigen, begint de Amerikaanse Revolutie.

1778
• Voordat de inheemse  Indische Assam theeplant is geïdentificeerd, suggereert de Britse naturalist Sir Joseph Banks, ingehuurd door de Oost-Indische Compagnie,  dat de thee planten in india, gekweekte en veredelde ingevoerde Chinese theeplanten zijn.

1784
• Het Britse Parlement vermindert de belastingen op de invoer van thee in een poging om de theesmokkel te verminderen.

1785
• 11 miljoen kilo thee wordt in Engeland geïmporteerd.

1797
•  De Engelsen drinken nu ongeveer 1 kilo thee per persoon per jaar, de komende 10 jaar vervijfvoudigt dit!

1815-1831
• Monsters van de inheemse Indische thee planten worden verzonden naar een plantkundige van de Oost-Indische Compagnie, die er van  overtuigd raakt dat de theeplanten bonafide zijn.

1826
• De Engelse Quaker John Horniman introduceert als eerste retail thee in verzegelde, met lood beklede pakketten.

1830
• Het Amerikaanse Congres vermindert de Amerikaanse belasting op koffie, thee en andere producten.

1833
• Door een actie van de Britse premier Charles Grey (de tweede Earl Grey en de naamgenoot van de beroemde thee), verliest de Oost-Indische Compagnie zijn monopolie in de handel met China, voornamelijk in thee.

1835
• De Oost-Indische Compagnie begint de eerste thee plantages in Assam, India.

1837
• De eerste Amerikaanse consul in Canton, majoor Samuel Shaw, ruilt een lading voor thee en zijde, beleggers hebben een groot rendement op hun kapitaal en het stimuleert de  Amerikanen in hun handel met China.

1838
• De eerste thee van Indiase bodem van geïmporteerde Chinese thee planten wordt verkocht. Een kleine hoeveelheid wordt naar Engeland gestuurd en is zeer gewild vanwege de exclusiviteit.

1840
• Amerikaanse klippers versnellen de thee transporten naar Amerika en Europa.

Jaren 1840 en '50
• De eerste thee planten, afkomstig uit China en India, worden gekweekt bij wijze van experiment in Sri Lanka (Ceylon).

1840
• Hertogin Anna van Bedford introduceert het theedrinken in de middag, hieruit ontstaat een blijvende Engels ritueel, de High Tea.

1849
• Het Parlement beëindigt de Britse "Navigation Acts", en de Amerikaanse schepen mogen naar China om thee naar Britse havens te vervoeren.
• Thee groothandel Henry Charles Harrod opent een supermarkt in Londen, en groeit uit to een van 's werelds grootste warenhuizen.

1850
• Londenaren verdringen zich bij een Amerikaanse klipper wanneer deze uit Hong Kong arriveert, vol met Chinese thee.
• Amerikaanse scheepsvaarders stappen uit de handel met  China, en vertrekken naar Californië om goud zoeken, een lucratieve aangelegenheid.

1856
• Thee wordt geplant in Darjeeling, India.

1859
• Een plaatselijke koopman uit New York, George Huntington Hartford en zijn werknemer van George P. Gilman starten de winkelketen A & P, de "Great American Tea Company"l. Hartford en Gilman kopen een hele scheepslading thee in de haven van New York en verkopen de thee 1/3 goedkoper dan andere handelaren.

1866
• Meer dan 90 procent van de thee in Groot-Brittannië wordt nog steeds uit China geïmporteerd.

1869
• Het Suezkanaal wordt geopend, en met de opkomst van stoomboten, wordt de reis naar China verkort.
• Voor de positionering van het bedrijf, en de transcontinentale verbindingen, wordt de Great American Tea Company omgedoopt tot de Great Atlantic and Pacific Tea Company.
• Een plantaardige schimmel vernielt de koffie oogst in Ceylon, deze ziekte verspreidt zich in het Oosten en de Stille Oceaan, hierdoor ontstaat een flinke toename van theeconsumptie.

1870
• Het Engelse theehuis Twinings begint met het mengen van thee, het melangeren voor de uniformiteit.

1872
• De "Adulteration of Food, Drink, and Drugs Act" acht de verkoop van vervalste geneesmiddelen of andere niet-gemerkte mengsels met buitenlandse toevoegingen in toenemende mate als strafbaar.

1875
• De nieuwe "British Sale of Food and Drugs Law" noemt vervalsing gevaarlijk voor de persoonlijke gezondheid en verhoogt de juridische gevolgen ervan met een zware boete of gevangenisstraf.

1876
• Thomas Johnstone Lipton opent zijn eerste winkel in Glasgow, met behulp van Amerikaanse merchandising methoden leerde hij werken in de supermarkt van een New Yorks warenhuis.

1890
• Thomas Lipton koopt theeplantages in Ceylon, om thee te verkopen tegen een redelijke prijs aan zijn groeiende keten van 300 supermarkten.

Eind 1800
• De originele Assam thee verdringt de thee van de geïmporteerde Chinese theeplanten, en de theehandel groeit tegen de klippen op. • De succesvollen koffie markt uit Ceylon verandert in een succesvolle thee markt.

1904
• Engelsman Richard Blechynden creëert ijsthee op de St Louis World Fair tijdens een hittegolf.

1904
• De verkoop van groene thee en thee uit Taiwan (Formosa) overtreft de verkoop van zwarte thee vijfmaal in Amerika.

1908
• De New Yorkse thee-importeur Thomas Sullivan bedenkt onbedoeld theezakjes, hij stuurde thee aan klanten in kleine zijden zakjes, welke in zijn geheel in het water werden gehangen.

1909
• Thomas Lipton begint het mengen en verpakken van zijn thee in New York.

1910
• In Sumatra, Indonesië wordt op grote schaal thee verbouwd en geëxporteerd, gevolgd door Kenia en delen van Afrika.