portret kleinst

Toen Elvira Alvarez gevangen werd gezet in 1989 onder valse beschuldiging van de verkoop van medicijnen die over de datum waren, zat ze gedurende zeven maanden in een gevangenis in La Paz. Omdat ze niemand had om te helpen het papierwerk om haar berechting, vrijlating te bewerkstelligen.

Vandaag de dag, besteedt Elvira veel tijd in de gevangenissen van La Paz, om voor anderen te doen, dat wat niemand voor haar deed: hen te helpen om hun processen te versnellen, nodig door het langzame en corrupte rechtssysteem van Bolivia. Het komt vaak voor dat mensen onnodig lang in de gevangenis zitten voordat ze berecht worden, vaak is de tijd van hun strafmaat dan al ruimschoots overtreden. Een andere taak van Elvira is het informeren van de rechters over de speciale omstandigheden waaronder de misdrijven begaan zijn, omstandigheden die anders worden onder gesneeuwd door het rechtssysteem.

Sinds haar kindertijd, heeft Elvira een compassie voor de machtelozen. Het begon tijdens haar jeugd, toen de werknemers op de boerderij van haar vader nog als slaven werden behandeld en mishandeld. Als 6 jarig meisje slaagde ze erin om een van de werknemers te laten ontsnappen. Elvira protesteerde tegen de mishandelingen, maar haar vader was van mening dat zijn werknemers hem moesten gehoorzamen, en dat ze het hadden verdiend. Sinds 1998 is Elvira bezig met een programma Vida Nueva wat nieuw leven betekend, de (ex-) gedetineerden verkopen hun ambachten als een manier om de herintegratie in de samenleving te bewerkstelligen. Dat is vaak moeilijk, omdat veel gevangenen zijn afgewezen door hun familie, en een zware last voor hun familie zijn. Zo is er nu een harde kern van ongeveer 15 vrouwen die steun en werk van Elvira krijgen, er komen mensen bij, en er gaan weer mensen hun eigen weg. \r\n De San Pedro gevangenis in La Paz is een klein dorpje, verschillende wijken met elk hun eigen binnenplaats, mensen kopen of huren een cel, als ze dit kunnen betalen tenminste. Overdag kan iedereen heen en weer lopen, s\'nachts worden ze afgesloten. De 1500 gevangenen zijn niet ingedeeld op grond van hun nationaliteit of ernst van hun misdrijf, maar op hun financiele situatie. De indianen zitten in de oostvleugen, dicht opeengepakt op kamers die zo klein zijn dat sommigen in zithouding moeten slapen.